Na podstawie usprawnionych cen niezbędne jest przywrócenie autorytetu rachunku kosztów w przedsiębiorstwach i zakładach. Koszty własne należy ściśle planować, egzekwować ich obniżkę i wyciągać konsekwencje wobec jednostek niegospodarnych. Wykorzystywać należy do tego elektroniczną technikę obliczeniową, ponieważ jest to dziedzina, w której technika ta, może przynieść największe rzeczywiste i niepozorowane rezultaty. W wyniku tych prac powinna powstać nowoczesna synteza dawnego wewnątrzzakładowego rozrachunku gospodarczego z elementami zarządzania przez cele, normatywnego rachunku kosztów własnych itp. W tym samym celu należy zadbać również o eliminowanie enklaw, w których pod takim czy innym pretekstem ważności zadania, politycznych zobowiązań itp. zawiesza się zasady stosowania rachunku kosztów. Przywrócenie równowagi jest warunkiem powrotu do systemu ekonomicznego w gospodarce. W związku z tym trzeba przede wszystkim opracować program przywrócenia samodzielności socjalistycznych organizacji gospodarczych. Ta samodzielność nie musi iść zbyt daleko; może nawet słowo samodzielność za wiele obiecuje. Wiele uprawnień organizacji gospodarczych może być okrojonych, dotyczy to np. zasady samofinansowania wydatków rozwojowych, z wyjątkiem nakładów na modernizację urządzeń itp. Może ona nawet na początku mieścić się w granicach ustalonych w zmodyfikowanym systemie ekonomiczno-- finansowym. Niemniej jednak uprawnienia raz przyznane powinny być w pełni zagwarantowane i w pełni ustabilizowane. Żeby zmusić zjednoczenia do bardziej rygorystycznego egzekwowania wyników przedsiębiorstw, należy wprowadzić bardziej precyzyjne ich oceny, różnicujące je sprawnościowo, co oznacza praktycznie ujawnianie jednostek gospodarczych słabych, koniecznie wymagających pomocy. Bez przywrócenia równowagi nie ma szans na rzeczywiste zwiększenie uprawnień przedsiębiorstw i wielkich organizacji gospodarczych. Z całego omówionego zespołu wysiłków w dziedzinie zarządzania wynika, iż powinniśmy stworzyć warunki do przywrócenia konsekwentnego systemu ekonomicznego, stanowiącego syntezę własnych doświadczeń WOG-owskich i udanych rozwiązań wypracowanych w innych państwach socjalistycznych, a zwłaszcza, w systemie węgierskim.